Onder een harde en luide beat komen we de zaal in en we zoeken “onze” ergometer op. Ik kruip erop en hoor van diverse kanten mijn naam.

Ik zie Peter Waalboer met zijn mams (Peter is geblesseerd en heeft zich terug moeten trekken, heel jammer), Tim de Vries, uiteraard Ruud en Peter, Leonie, Sjoerd en een paar jeugdroeiers van RV Breda, echt tof!
Ik probeer me af te sluiten en me te concentreren op hetgeen wat komen gaat. Ik zie overal foto- en filmcamera’s en probeer die te negeren. Paul komt naar me toe en spreekt me bemoedigend toe. Tof van hem al kan ik later niet meer exact terughalen wat hij heeft gezegd. Tijd voor inroeien is er niet want we moeten vrij snel gereed gaan zitten voor de start.

We zitten klaar, de speaker maant om stilte in de zaal en een paar seconden later gaat het startsein, we zijn weg! Ik zet hem keihard in en ga weg op 1.56, veel te snel maar wil even goed op dreef zijn. Ik laat mezelf terugzakken naar 2.05/ave 500mt en wil dit proberen vol te houden. Ik merk dat ik de weerstand toch iets te hoog heb gezet, maar het is nu niet anders, ik kan hier nu niets meer aan doen. Roeien, dat moet nu gebeuren en hard, kei-hard! Ik voel me best goed tijdens de race en zit er veel anders in dan vorig jaar. Toen zat ik er op 700 meter te gaan al bijna doorheen, nu gaat het een stuk beter. Op de 500 meter denk ik niet, “jeetje nu nog 500 meter”, maar “goh, ik zit al op de helft, dus nu doorgaan” en dat doet me goed.

 

Ik hoor diverse keren mijn naam keihard roepen, wat de speaker allemaal verteld krijg ik totaal niet mee. Helaas zak ik wel iets terug, de vermoeidheid gaat ook meespelen. Nog 300 meter te gaan en ik heb mijn ademhaling goed onder controle, bij het uitademen ga ik weer zitten kwijlen, oeps……..sorry publiek, kan er niets aan doen en vind het ook niet zo boeiend, ik moet blijven knallen! Ik zie op mijn metertje dat Esther ca 40 meter achter mij ligt dus ik moet door blijven roeien, en keihard ook. Ik ga de laatste 100 meter in en knal nog even zo goed als mogelijk door. Paul roept nog even: “trots zitten” , ik reageer direct door rechtop te zitten, borst vooruit, waarna ik hoor: “zo ja” en ik trek nog even door………….IK BEN ER!!! Jippie, ik heb het gehaald, ben 1e geworden, Nederlands Kampioen……………..ik maak, voor zover als dat kan, een kort vreugdedansje op de ergometer, juig met mijn gebalde vuisten in de lucht en sluit even mijn ogen om nu bij te komen. Mijn borst doet zeer, ik heb een bloedsmaak in mijn mond en ik moet enorm hoesten. Dorst…….even drinken en ik feliciteer ook Esther met haar geweldige resultaat!

Ik ben op een tijd uitgekomen van 4.19.8, een mooie tijd, net onder de Paralympische limiet dus dat is ok. De tijd is een beetje dubbel, aan de ene kant ben ik dit tevreden, zelfs 13 seconden sneller dan vorig jaar en met een slechte voorbereiding door mijn blessure mag ik zelfs niet ontevreden zijn, maar een klein stemmetje zegt toch dat het wel nog iets sneller had gekund. Maar dat ga ik laten zien, let maar op! Deze tijd gaat nog sneller worden, maar nu ga ik genieten…………..Nederlands Kampioen, jippie!!!

Merijn Soeters interviewt de drie TA roeiers van de Paralympische Talentengroep om beurten. Eerst is Tycho aan het woord, bezweet en nog op adem komend staat hij Merijn te woord. Geeft mij mooi de gelegenheid om ook Esther uitgebreid te feliciteren. We zijn concullega’s maar gunnen het elkaar ook zo. Fijn om zo’n team te hebben. Ook feliciteer ik Henk met zijn mooie resultaat. Het was voor Henk de eerste keer om in de TA klasse uit te komen dus heeft hij nu een mooie referentie van zichzelf.

Ik word geroepen door Merijn die een paar vragen voor mij heeft. Hoe ik me voel en hoe het ging. Wat mijn volgende doel is en hoe het is in het team. Ik antwoord enthousiast, Merijn weet exact wat hij moet vragen dus is het eenvoudig om te goed te anticiperen op zijn vragen. Merijn is in opdracht van de KNRB een film aan het maken betreffende het aangepaste roeien, dus dit zal een onderdeel daarvan worden. Afgelopen dinsdag heeft zijn cameraman ook bij de ergometer training gefilmd. Het roeien in de boot is al eerder opgenomen.

 

Nu de prijsuitreiking, het gaat allemaal achter elkaar door! Eerst wordt ik gefeliciteerd door Ruud, vervolgens door Peter. Dan krijg ik van Nereus het blik om mijn nek, wow………daar is ie weer! Ik ben blij, heel erg blij. Ik zal er best tegenop, maar heb een goede race gedaan, de opbouw was goed, heb er toch weer veel van geleerd zodat ik dit in een volgende race kan toepassen dus geweldig! Ik blijf nog even lekker op deze overwinningswolk zweven……….